Τελική παρουσίαση - Γιώργος Χατζηδάκης, Ορέστης Σακελλαρίου

Πολ(η)κατοικία στην Πάτρα

Κότσαλης Αθανάσιος Α.Μ. 1299 


Η ανωνυμία που επικρατεί στις σημερινές πολυκατοικίες, η οποία προκαλείται από τη συνεχή αύξηση των διαμερισμάτων, άρα και των κατοίκων, υπήρξε κινητήριο πρόβλημα προς επίλυση για το σχεδιασμό του έργου. Παράλληλα, το γεγονός ότι στην πολυκατοικία θα διέμεναν φοιτητές, που, ως επί το πλείστον, έρχονται από άλλη πόλη και το Πανεπιστήμιο της Πάτρας. Το Δημόσιο Πρόγραμμα διαμορφώθηκε έτσι, ώστε να είναι ένα κομμάτι του Πανεπιστημίου στην πόλη, κάτι το οποίο δεν υπάρχει στο σύνολό της, ενώ παράλληλα ταλαντεύεται ανάμεσα στους πρώτους δύο προβληματισμούς.

Τελική Παρουσίαση

                                            Γρηγοροπούλου  Χριστίνα 1398

Πρόκειται για μία Φοιτητική Εστία που θα φιλοξενεί  φοιτήτριες μητέρες με παιδί. Κεντρική ιδέα ήταν η δημιουργία χώρων παιχνιδιού τόσο εσωτερικών της εστίας  όσο και εξωτερικών αυτής. Οι εξωτερικοί χώροι είναι στα πλαίσια που καλύπτει το κτήριο, έτσι τα παιδιά θα μπορούν να παίζουν σε εξωτερικούς χώρους χωρίς να είναι εκτεθειμένα σε κάποιο κίνδυνο. Οι εξωτερικοί χώροι παιχνιδιού  είναι μοιρασμένοι σε δημόσιους και κοινόχρηστους. 

Το Δημόσιο Πρόγραμμα έχει να κάνει σε άμεση σχέση με το θέμα της εστίας. Πρόκειται για χώρους που θα μπορούν να φιλοξενούν παιδιά τόσο αυτά τα παιδιά που μένουν στην πολυκατοικία όσο και άλλα παιδιά από την περιοχή. Είναι δηλαδή ένας παιδικός σταθμός που απασχολεί με δραστηριότητες μικρά παιδιά, δραστηριότητες όπως χώροι παιχνιδιού, ζωγραφικής και χώρος με κρεβατάκια. Ο χώρος με τα κρεβατάκια  αφορά τα παιδιά που διαμένουν στην εστία, καθώς όταν οι μητέρες τους θα λείπουν στο Πανεπιστήμιο τα παιδιά θα μπορούν να βρίσκονται στο παιδικό σταθμό και να ξεκουράζονται όταν το επιθυμούν. Ακόμη τα παιδιά που έρχονται ως επισκέπτες από την πλατεία ακολουθούν μία πορεία στο Δημόσιο Πρόγραμμα. Αρχικά εισέρχονται από την πλατεία στο χώρο ζωγραφικής,από εκεί μπορούν να περάσουν σε εξωτερικό χώρο παιχνιδιού του ίδιου ορόφου ή να προχωρήσουν στον επόμενο όροφο,στον 1ο  σε εσωτερικό χώρο παιχνιδιού. Από εκεί είτε πηγαίνουν σε έναν άλλο εξωτερικό χώρο παιχνιδιού του 1ου ορόφου είτε προχωρούν στο ισόγειο όπου είναι χώρος πάζλ. Εκεί μπορούν να οδηγηθούν έξω σε μία παιδική χαρά του ισογείου προστατευμένη από κατακόρυφες ξύλινες σανίδες.

 Όσο αφορά τα διαμερίσματα είναι χωρισμένα σε, διαμερίσματα 2 ορόφων που καταλαμβάνουν τον 1ο και 2ο όροφο από τον όγκο που κοιτάει στον δρόμο παράλληλα της πλατείας και σε διαμερίσματα ορόφου. Αυτά τα διαμερίσματα είναι διαμορφωμένα στη βάση ότι τα παιδιά βρίσκονται συνέχεια σε χώρους  διημέρευσης του διαμερίσματος. Έτσι τα κρεβατάκια τους είναι κοντά στο καθιστικό και στην κουζίνα στο χώρο δηλαδή που παίζουν  και περνούν τον περισσότερο χρόνο τους. Ακόμη στα διαμερίσματα αυτά δεν υπάρχουν πόρτες που να απομονώνουν τον χώρο ύπνου. Κάθετα πετάσματα  ενώνονται και δημιουργούν χώρο όπου ανάμεσά τους τοποθετείται κάποιο κρεβάτι. Με αυτό τον τρόπο υπάρχει περισσότερος έλεγχος στη κίνηση του παιδιού μέσα στο διαμέρισμα 

3R's Rethink Reuse Recycle, Σκούρας Μαρίνος Α.Μ 1467, Πίτσου Ναυσικά Α.Μ. 1458

Το δημόσιο πρόγραμμα της πολυκατοικίας είναι η ανακύκλωση,η κομποστοποίηση- καλλιέργεια και η τέχνη από ανακυκλωμένα και ανακυκλώσιμα υλικά. Το πρόγραμμα πραγματοποιείται στον εκθεσιακό χώρο, που βρίσκεται στο επίπεδο της πλατείας, στα ατελιε, που είναι τρία και σαν όγκοι «ξεκολλάνε» από το υπόλοιπο κτίριο, και παράλληλα η προέκταση της κομποστοποιήσης-καλλιέργειας γίνεται στα μπαλκόνια των φοιτητών στον ειδικό κάδο κομποστοποίησης και στα παρτέρια που εκτός από χώροι φύτευσης διαμορφώνουν και την όψη του κτιρίου με τις συνθέσεις του.

Η μονάδα κατοίκησης διαμορφώνεται σε δύο τμήματα, το ιδιωτικό και το δημόσιο που χωρίζονται από ένα πάγκο κεντρικό όπου είναι συγκεντρωμένες όλες οι βασικές λειτουργίες του σπιτιού. Υπάρχουν 3 παραλλαγές της μονάδας, μία για ένα άτομο, μία για δύο και μία για ένα ζευγάρι. Μάλιστα, η κάθε τυπολογία βρίσκεται σε ξεχωριστό όγκο και μέσα των όψεων είναι διακριτό που είναι ποια.

Κάτω από τον εκθεσιακό δημιουργείται μια  μεγάλη στοά που δημιουργεί μια ιδιαίτερη αίσθηση σε όποιον τη διασχίζει. Το άνοιγμα των όγκων γεφυρώνεται σε δύο σημεία από το εσωτερικό του κτιρίου ενώ με μεγάλα ανοίγματα και στις δύο αντικριστούς όγκους επιτυγχάνεται η διαφάνεια και η επικοινωνία όσων βρίσκονται στην πολυκατοικία και όσων βρίσκονται στα ατελιέ.

Όλα τα μπαλκόνια βρίσκονται σε εσοχή και έχουν μεγάλες τζαμαρίες. Συμβατικά παράθυρα υπάρχουν μόνο στο χώρο των μπάνιων. Γενικά χρησιμοποιούνται μεγάλα γυάλινα ανοίγματα, όπως και στην περίπτωση των κλιμακοστασίων που κάνουν εμφανή  την κατακόρυφη κυκλοφορία.

ΤΕΛΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

Τρικόγια Ιωάννα, ΑΜ: 1477

Χαϊδή Αναστασία, ΑΜ: 1485

Κεντρική ιδέα της πρότασής μας είναι οι τρεις όγκοι κατοικιών που υψώνονται πάνω από το δημόσιο πρόγραμμα, σε συνδυασμό με τους διαδρόμους-προβόλους που είναι η συνέχεια του αριστερού όγκου. Ως δημόσιο πρόγραμμα επιλέχθηκε βιβλιοθήκη με αναγνωστήριο στον 1^ο όροφο, το οποίο συνδέεται με την πλατεία μέσω δύο κλιμάκων που δημιουργούν ωστόσο μία συνεχόμενη ροή. Στο δώμα του αναγνωστηρίου έχει διαμορφωθεί κήπος που λειτουργεί ως μέρος του αναγνωστηρίου, όπως και ως προέκταση της πλατείας. Ο όγκος του δημοσίου προγράμματος ξεχωρίζει από τους άλλους τρεις των κατοικιών καθώς αυτοί φαίνεται να ακουμπούν αλλά και να «γλιστρούν» πάνω στον όγκο του δημ. προγράμματος. Στην κύρια όψη παρατηρούμε δύο κατακόρυφα ανοίγματα μεταξύ των όγκων που λειτουργούν ως παρατηρητήρια. Επιλέξαμε να δώσουμε στην κατασκευή διπλό ύψος σε ορισμένα σημεία, όπως στην βιβλιοθήκη και το αναγνωστήριο αλλά και σε τέσσερα διαμερίσματα. Προσπαθήσαμε να δημιουργήσουμε έτσι τις όψεις ώστε να ακολουθούν τον διαφορετικό προσανατολισμό του κάθε τύπου διαμερίσματος. 

Τελική παρουσίαση

Φιλιπποπούλου Κέλλυ
Α.Μ. 1483



Η πολυκατοικία στα Ψηλά Αλώνια φιλοξενεί διαμερίσματα για φοιτητές και δημόσιο πρόγραμμα που αφορά πολιτιστικές ομάδες φοιτητών.Το δημόσιο πρόγραμμα αποτελείται από δύο μέρη, τις αίθουσες συνάντησης και εργασίας των πολιτιστικών ομάδων και τον χώρο προβολής ταινιών.
Η κεντρική ιδέα του κτηρίου ήταν η προσπάθεια ένωσης των δύο επιπέδων της πόλης, της πλατείας και του δρόμου μέσω της ένωσης δύο κτηρίων με υψομετρική διαφορά.Έτσι το κτήριο χωρίζεται σε δύο μέρη και στην τομή τους τοποθετούνται στοιχεία που ενώνουν τα δύο κτήρια μεταξύ τους και ταυτόχρονα τους ορόφους του κάθε κτηρίου. Στο κενό που δημιουργείται ανάμεσα στα δύο κτήρια υπάρχει ένα αίθριο που φιλοξενεί την κατακόρυφη κίνηση της πολυκατοικίας. Οι ενώσεις μεταξύ των κτηρίων διαφοροποιούνται ανάλογα με την περίπτωση ένωσης δημοσίων η ιδιωτικών χώρων. Το αίθριο αποτελεί τον κεντρικό πυρήνα του κτηρίου και ταυτόχρονα είναι ένα σημείο αναφοράς στην πόλη.
Στο κτήριο προς την πλατεία τοποθετείται η αίθουσα προβολής που αποτελεί το πιο κλειστό τμήμα του δημοσίου προγράμματος ενώ το κτήριο που βρίσκεται στην άλλη πλευρά φιλοξενεί τις αίθουσες συνάντησης των πολιτιστικών ομάδων με τους ημιυπαίθριους χώρους που τις συνοδεύουν μιας και έχουν πιο εξωστρεφή χαρακτήρα.
Η είσοδος στο κτήριο γίνεται και από το επίπεδο του δρόμου και από το επίπεδο της πλατείας με ράμπες μέσα από ανοιχτά περάσματα που επιτρέπουν την οπτική επαφή με το αίθριο.
Στο εσωτερικό των διαμερισμάτων τοποθετείται κατά μήκος του ενός τοίχου ένα έπιπλο που χρησιμοποιείται για κάθισμα αλλά και για γραφείο ενώ υπάρχει και ένα κινούμενο πέτασμα που διαχωρίζει από το καθιστικό τον χώρο ύπνου ή την κουζίνα δημιουργώντας μια ενιαία επιφάνεια με τον τοίχο της τουαλέτας.
Τα διαμερίσματα χωρίζονται σε δύο τυπολογίες σε αυτά που προορίζονται για έναν ένοικο και σε αυτά που προορίζονται για δύο. Η διαφοροποίηση αυτή γίνεται και στην όψη με διαφορετικά ανοίγματα και υποχώρηση των διαμερισμάτων δύο ατόμων.