ΠΑΥΛΙΔΗΣ ΟΡΕΣΤΗΣ, Α.Μ:1457 ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΗΣ ΛΑΖΑΡΟΣ, Α.Μ:1444

ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ 4  
Σε αυτό το εξάμηνο, έπρεπε να σχεδιάσουμε μία πολυκατοικία, στην οποία θα διέμεναν φοιτητές. Η τοποθεσία της είναι στο κέντρο της Πάτρας, ακριβώς κάτω από την Πλατεία Υψηλών Αλωνίων, δίπλα στα ρωμαϊκά τείχη. Σε αυτή την πολυκατοικία πρέπει να υπάρχει ένα δημόσιο πρόγραμμα, στο οποίο θα μπορούν να συμμετέχουν και οι γύρω κάτοικοι της πόλης. Στη δική μας πρόταση, η κεντρική ιδέα είναι εμπνευσμένη από το πιο έντονο στοιχείο της περιοχής, τα τείχη. Έτσι το κτίριο αναπτύσσεται σε σχήμα "Γ", αποκόπτοντας τους περαστικούς από το εσωτερικό του οικοπέδου. Όπως, ένα τείχος αποτελείται από δομικά στοιχεία, τις πέτρες, έτσι και στο κτίριο αυτά τα στοιχεία είναι τα κενά και τα πλήροι, τα διαμερίσματα και τα μπαλκόνια τους. Τα διαμερίσματα είναι 11, όλα ίδιου μεγέθους, 27 τετραγωνικών μέτρων. Όσον αφορά το δημόσιο πρόγραμμα, αυτό είναι ένα ατελιέ, ένα καλλιτεχνικό εργαστήρι. Σε αυτό θα παραδίδονται μαθήματα σχεδίου, γλυπτικής και φωτογραφίας, καθώς θα υπάρχει και χώρος έκθεσης για τα έργα των συμμετεχόντων. Το κτίριο επικοινωνεί με την Πλατεία Υψηλών Αλωνίων με μία ράμπα, η οποία έχει πλάτος, όσο το πλάτος όλου του κτιρίου, ενοποιώντας έτσι πολυκατοικία και κτίριο.Τέλος, η κυκλοφορία εξυπηρετείται από ένα ασανσέρ,στη γωνία που δημιουργείται, και μία διπλή σκάλα, η οποία δημιουργεί αρκετές επιλογές στην κυκλοφορία.

Τελική Παρουσίαση

ΛΑΖΑΡΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Α.Μ 1422

Η ογκοπλαστική δομή του κτιρίου είναι αρκετά απλή εξυπηρετώντας τον δημόσιο χαρακτήρα του.Δυο πύργοι πάνω σε μια πλατφόρμα με υψομετρικές διαφόρες.Το δημόσιο πρόγραμμα σχετίζεται με την χρήση του υπογείου και ισογείου για πολιτιστικές εκδηλώσεις.Ο ενδιάμεσος όροφος δίνει μια ιδιαίτερη μορφή στο κτίριο με την χρήση των κλιμάκων και των πετασμάτων που υπάρχουν για λόγους στήριξης.Η πολυπλοκότητα βέβεια αυτή δεν συνεχίζεται και τους υπόλοιπους ορόφους όπου ουσιαστικά ένας όροφος με μια τυπική μονάδα διαμερίσματος επαναλαμβάνεται με την μόνη διαφοροποίηση να είναι ο προσονατολισμός των πύργων προς την πλατεία ή την θάλασσα.Η βασική ιδέα ήταν η ύπαρξη ένος ενδιάμεδου επιπέδου του οποίου η χρήση θα ήταν η μετάβαση απο την στάθμη της πλατείας στην στον δρόμο μέσω μιας δημόσιας διαδρομής σε ημιυπαίθριους χώρους.Η κυκλοφορία μεταξύ των δυο πύργων διασφαλίζεται απο δυο γέφυρες στον 1ο και στον 3ο όροφο αντίστοιχα.

Τελική παρουσίαση . ΒΡΥΣΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ 1389 - ΓΟΥΜΕΝΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ 1397

Αρχική ιδέα του κτηρίου ήταν η κλασσική πολυκατοικία της οποίας έχει αποκολληθεί η όψη και στο κενό ενδιάμεσα έχει αναπτυχθεί το δημόσιο πρόγραμμα του κτηρίου. Το δημόσιο πρόγραμμα είναι κήπος και αποτελεί προέκταση του δημόσιου χώρου της πλατείας των Ψηλών Αλωνιών. Ο διαχωρισμός του ιδιωτικού από το δημόσιο ήταν σημαντική για αυτό ο κήπος βρίσκεται στο μπροστινό μέρος του κτηρίου ενώ τα διαμερίσματα στο πίσω με δική τους αυτόνομη πρόσβαση. Τα διαμερίσματα αποτελούν μεζονέτες οι οποίες κουμπώνουν ανά δύο και έχουν δικιά τους ξεχωριστή αυλή από τον υπόλοιπο κήπο. Ο κήπος αναπτύσσεται γύρω από μία κεντρική σκάλα η οποία σχηματίζει κατά διαστήματα μεγάλα πλατύσκαλα που προεκτείνονται μέχρι τα άκρα του κτηρίου δημιουργώντας τους χώρους του κήπου. Όλο το πρόγραμμα είναι ανοιχτό και χωρίζεται σε δύο ζώνες, μία τελείως δημόσια και μία λίγο πιο ιδιωτική η οποία δημιουργείται με ένα κλοστρά. Το κλοστρά καθώς και οι δύο όψεις έχουν δημιουργηθεί  βάση καννάβου.

Τελική Παρουσίαση

Αβούρη Μαρίνα  Α.Μ: 1377    -    Αραπάκου Ευμορφία  Α.Μ: 1383

Η κεντρική ιδέα της σύνθεσης είναι η ανάπτυξη της πολυκατοικίας γύρω από έναν κεντρικό ημιυπαίθριο χώρο, ο οποίος θα λειτουργεί ως χώρος κίνησης και ως χώρος διημέρευσης για τους φοιτητές. Ογκοπλαστικά το κτίριο διαρθρώνεται σε δύο βασικούς όγκους οι οποίοι εδράζονται σε δύο υπερυψωμένες βάσεις. Αυτοί περιβάλλουν τον ημιυπαίθριο χώρο και αποτελούν τα διαμερίσματα των φοιτητών, τα οποία εκτείνονται σε τρείς ορόφους. Ως επιστέγασμα των δύο όγκων τοποθετείται το δημόσιο πρόγραμμα ως προέκταση της πλατείας, το οποίο περιλαμβάνει θεατρικό παιχνίδι και χώρο performance.Γίνεται έτσι μια σαφής οριζόντια διάκριση των δημοσίων από των ιδιωτικών χώρων του κτιρίου, με τους ιδιωτικούς (τα διαμερίσματα) να καταλαμβάνουν τους τρεις πρώτους ορόφους και τους δημόσιους (δημ.πρόγραμμα και χώρος εστίασης) στους δύο τελευταίους. Η κεντρική εξωτερική σκάλα στην καρδιά του ημιυπαίθριου χώρου λειτουργεί και ανεξάρτητα ως  πέρασμα από το επίπεδο  +0.0 του κτιρίου στην πλατεία, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί όχι μόνο από τους ενοίκους αλλά και από τους περαστικούς.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στους κοινούς χώρους των κατοίκων. Πέρα, λοιπόν, από το βασικό χώρο εστίασης, δημιουργούνται δύο εσωτερικοί μικρότεροι στον έναν όγκο και κοινά εξωτερικά μπαλκόνια προς τον ημιυπαίθριο χώρο σε προέκταση των διαμερισμάτων, τα οποία επιδιώκουν να δημιουργήσουν επιμέρους γειτνιάσεις. Για αυτό το λόγο και τα διαμερίσματα δε διαθέτουν μεγάλους χώρους εστίασης ώστε να ενισχύονται οι κοινοί χώροι διημέρευσης των φοιτητών. Όσον αφορά το δημόσιο πρόγραμμα, αυτό  διαθέτει μια ελεύθερη λογική οργάνωσης με χρήση πανέλων και καθισμάτων για την εκάστοτε διαμόρφωση του χώρου.