Theatre Block

ΜΑΚΡΗΣ ΠΕΤΡΟΣ - 1423

Το δημόσιο πρόγραμμα που επιλέχθηκε για την πολυκατοικία είναι ένα υπαίθριο θέατρο και η συνθετική ιδέα αφορά τρόπους με τους οποίους η θεατρική εμπειρία προσδίδεται σε ολόκληρο το κτιριακό έργο.

Ένα κενό στο κέντρο του κτιρίου ανοίγεται από την υψηλότερη στάθμη ως το ισόγειο, διαμορφώνοντας γύρω του μπαλκόνια-εξώστες, τα οποία επιτρέπουν την επικοινωνία μεταξύ των κατοίκων στα διάφορα επίπεδα. Ένα οριζόντιο κενό ανοίγεται στην τέταρτη στάθμη της πολυκατοικίας, διαμορφώνοντας μία κοινόχρηστη πλατεία με πιλοτί για τους κατοίκους. Το έργο είναι τοποθετημένο δίπλα στην πλατεία Υψηλών Αλωνίων και ο ημιυπαίθριος χώρος στον τέταρτο όροφο έρχεται στο ίδιο ύψος με την πρώτη, επιτρέποντας στους επισκέπτες της μίας πλατείας να παρακολουθούν τις δραστηριότητες των επισκεπτών της άλλης, και αντιστρόφως.

Η πλατεία με τα καθίσματα του θεάτρου ορίζεται μεταξύ του κτιρίου και του Ρωμαϊκού τοίχου. Έτσι, τελικά, προκύπτουν τρεις ξεχωριστές πλατείες, η ήδη υπάρχουσα των Υψηλών Αλωνίων, η ημιυπαίθρια στην τέταρτη στάθμη του κτιρίου και αυτή στο έδαφος με τα καθίσματα του θεάτρου, οι οποίες αναπτύσσουν σχέσεις μεταξύ τους ανά δύο. Οι δύο πρώτες, όπως προειπώθηκε, συνδέονται με μία έντονη οπτική φυγή. Η πλατεία Υψηλών Αλωνίων και εκείνη του θεάτρου αναπτύσσουν μεταβατική σχέση, αφού συνδέονται με μία σκάλα μέσω της οποίας οι κάτοικοι της πόλης μπορούν να έχουν άμεση πρόσβαση στο θέατρο. Οι πλατείες της πολυκατοικίας αποκτούν συνθετική σχέση, βασίζονται και οι δύο σε κάναβο και διαμορφώνουν κενά που λειτουργούν σαν χώροι για παραστάσεις στη μία περίπτωση ή για συλλογικές δραστηριότητες στην άλλη.

Η δομή του κτιρίου και η τοποθέτηση των ανοιγμάτων στις όψεις βασίζονται σε επιλογές κανάβων και ένα εξάπλευρο από το οποίο έχουν αφαιρεθεί "κομμάτια" αποτελεί τον τελικό όγκο του έργου. Στο ισόγειο υπάρχουν δύο φουαγιέ, ένα κλειστό και ένα αίθριο ως κατάληξη του κατακόρυφου κενού, τα παρασκήνια βρίσκονται στο πρώτο και στο δεύτερο μισό επίπεδο του κτιρίου, ενώ οι φοιτητικές κατοικίες καταλαμβάνουν τις υπόλοιπες στάθμες του έργου.

ΤΕΛΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΚΑΝΑΤΟΥΡΗΣ 1410 

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΣΚΟΥΤΑΣ 1662

  

ΤΕΛΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

Παπαδοπούλου Μαρία Κυριακή | ΑΜ: 1450

Σπανογιάννη Αλεξάνδρα | ΑΜ: 1470

ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΚΑΤΟΙΚΙΕΣ ΚΑΙ ΕΚΘΕΣΙΑΚΟΣ ΧΩΡΟΣ 

ΣΤΑ ΨΗΛΑΛΩΝΙΑ

  Το δημόσιο πρόγραμμα, είναι ένας εκθεσιακός χώρος ο οποίος καταλαμβάνει το ισόγειο τμήμα των φοιτητικών κατοικιών. Η μπροστινή όψη του εκθεσιακού χώρου, αποτελείται από ημιδιάφανο υλικό που επιτρέπει το φυσικό φως να εισέλθει στο χώρο, αλλά επίσης δίνει σε όποιον βρίσκεται απ' έξω τη δυνατότητα να παρακολουθεί την κινητικότητα που υπάρχει στον εσωτερικό χώρο. Αυτό βέβαια υποβοηθάται και από τα επιπλέον ανοίγματα της πρόσοψης.  Ο διαχωρισμός της εισόδου από την έξοδο, επιτρέπουν μια πιο ομαλή κυκλοφορία στο εσωτερικό του χώρου και επικοινωνούν το μέσα με το διαμορφωμένο εξωτερικό περιβάλλον. Κεντρικός πυρήνας των κατοικιών είναι το γυάλινο και διαφανές κλιμακοστάσιο, γύρω από το οποίο διαμορφώνονται οι θέσεις των διαμερισμάτων και οργανώνεται η κυκλοφορία ανά όροφο. Στον πρώτο όροφο, υπάρχει αρκετός κοινόχρηστος χώρος, διαμορφωμένος για να χρησιμοποιείται από τους ενοίκους. Η κυκλοφορία στους ορόφους έχει ξεκάθαρη μορφή και επιτρέπει την επικοινωνία ανάμεσα στους διαδρόμους και τα διαμερίσματα. Η τοποθέτηση των διαμερισμάτων έχει γίνει έτσι ώστε να προσφέρει φυσικό φωτισμό, αερισμό και θέα σε καθένα από τα διαμερίσματα.

Τελική Παρουσίαση

ΜΑΚΡΗΣ ΠΕΤΡΟΣ - 1423

Το δημόσιο πρόγραμμα που επιλέχθηκε για την πολυκατοικία είναι ένα υπαίθριο θέατρο, ενώ η συνθετική ιδέα του κτιρίου είναι η μετάδοση της εμπειρίας του θεάτρου σε όλο το έργο. Αυτό εξασφαλίζεται με κάποιες επιλογές που διαμορφώνουν τους χώρους και "ανοίγουν" τον κύριο όγκο που αποτελείται από τα παρασκήνια του θεάτρου, το φουαγιέ, τη σκηνή και τις φοιτητικές κατοικίες στα υψηλότερα επίπεδα. Μία βασική επιλογή είναι ένα κενό στο κέντρο του κτιρίου που ανοίγεται από το υψηλότερο επίπεδο και καταλήγει στον τρίτο όροφο αφήνοντας έτσι, γύρω του, τετράγωνες περιοχές που λειτουργούν σαν εξώστες και προσφέρουν επικοινωνία μεταξύ των κατοίκων διαφορετικών ορόφων. Μία άλλη εξίσου βασική επιλογή είναι ένα κενό, αυτή τη φορά οριζόντιο, που βρίσκεται στον τέταρτο όροφο, διαμορφώνοντας έτσι μια ημιυπαίθρια πλατεία για τους κατοίκους και στηρίζοντας τον πέμπτο και τον έκτο όροφο σε πιλοτί. Η πλατεία διαθέτει χώρους που μπορούν να χρησιμοποιούν ελεύθερα οι κάτοικοι, ενώ βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με την πλατεία Υψηλών Αλωνίων, οπότε οι άνθρωποι της μίας μπορούν να βλέπουν τους ανθρώπους της άλλης. Ένα στοιχείο που δεν ανήκει στο κτίριο είναι ο χώρος των θέσεων του θεάτρου, ο οποίος διαμορφώνεται σαν μια τρίτη πλατεία με συρμούς πάνω στους οποίους τα καθίσματα κινούνται κι έτσι διαμορφώνουν διαφορετικές σκηνές, ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε θιάσου. Τελικά, οι τρεις πλατείες δημιουργούν σχέσεις μεταξύ τους ανά δύο. Η κοινόχρηστη με την υπάρχουσα μία έντονη οπτική σχέση. Τα καθίσματα με την υπάρχουσα, σχέση μεταβατική μέσω μίας δημόσιας σκάλας. Τα καθίσματα με την κοινόχρηστη σχέση κατασκευαστική, αφού και οι δύο συνθέτονται σε κάναβο. Τέλος, ο χώρος των καθισμάτων λειτουργεί την ημέρα και σαν δημόσια πλατεία, ενώ η μετάβαση από το πάνω στο κάτω επίπεδο της πόλης και αντίστροφα γίνεται πάνω στη ζώνη που διαπερνά τη σκάλα, το αριστερό μέρος του θεάτρου και το μικρό φουαγιέ.

Τελική παρουσίαση " Container architecture " - Ροζαλία Σπηλιοπούλου ΑΜ1497 / Γεώργιος Θεόδωρος Τριποτσέρης ΑΜ 1479