Τελική Παρουσίαση

ΜΑΚΡΗΣ ΠΕΤΡΟΣ - 1423

Το δημόσιο πρόγραμμα που επιλέχθηκε για την πολυκατοικία είναι ένα υπαίθριο θέατρο, ενώ η συνθετική ιδέα του κτιρίου είναι η μετάδοση της εμπειρίας του θεάτρου σε όλο το έργο. Αυτό εξασφαλίζεται με κάποιες επιλογές που διαμορφώνουν τους χώρους και "ανοίγουν" τον κύριο όγκο που αποτελείται από τα παρασκήνια του θεάτρου, το φουαγιέ, τη σκηνή και τις φοιτητικές κατοικίες στα υψηλότερα επίπεδα. Μία βασική επιλογή είναι ένα κενό στο κέντρο του κτιρίου που ανοίγεται από το υψηλότερο επίπεδο και καταλήγει στον τρίτο όροφο αφήνοντας έτσι, γύρω του, τετράγωνες περιοχές που λειτουργούν σαν εξώστες και προσφέρουν επικοινωνία μεταξύ των κατοίκων διαφορετικών ορόφων. Μία άλλη εξίσου βασική επιλογή είναι ένα κενό, αυτή τη φορά οριζόντιο, που βρίσκεται στον τέταρτο όροφο, διαμορφώνοντας έτσι μια ημιυπαίθρια πλατεία για τους κατοίκους και στηρίζοντας τον πέμπτο και τον έκτο όροφο σε πιλοτί. Η πλατεία διαθέτει χώρους που μπορούν να χρησιμοποιούν ελεύθερα οι κάτοικοι, ενώ βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με την πλατεία Υψηλών Αλωνίων, οπότε οι άνθρωποι της μίας μπορούν να βλέπουν τους ανθρώπους της άλλης. Ένα στοιχείο που δεν ανήκει στο κτίριο είναι ο χώρος των θέσεων του θεάτρου, ο οποίος διαμορφώνεται σαν μια τρίτη πλατεία με συρμούς πάνω στους οποίους τα καθίσματα κινούνται κι έτσι διαμορφώνουν διαφορετικές σκηνές, ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε θιάσου. Τελικά, οι τρεις πλατείες δημιουργούν σχέσεις μεταξύ τους ανά δύο. Η κοινόχρηστη με την υπάρχουσα μία έντονη οπτική σχέση. Τα καθίσματα με την υπάρχουσα, σχέση μεταβατική μέσω μίας δημόσιας σκάλας. Τα καθίσματα με την κοινόχρηστη σχέση κατασκευαστική, αφού και οι δύο συνθέτονται σε κάναβο. Τέλος, ο χώρος των καθισμάτων λειτουργεί την ημέρα και σαν δημόσια πλατεία, ενώ η μετάβαση από το πάνω στο κάτω επίπεδο της πόλης και αντίστροφα γίνεται πάνω στη ζώνη που διαπερνά τη σκάλα, το αριστερό μέρος του θεάτρου και το μικρό φουαγιέ.