Τελική Παρουσίαση / Σίμου Κατερίνα/ 1669

Δημόσιο πρόγραμμα στα Ψηλά Αλώνια

• Δημόσιο πρόγραμμα: Φύλαξη και απασχόληση παιδιών προσχολικής ηλικίας 
• Φοιτητική Εστία: Ζευγάρια φοιτητών με παιδί και φοιτητές παιδαγωγικού (7 ζευγάρια φοιτητών/5 φοιτητές)

  Η επιλογή του προγράμματος βασίστηκε στην ανάγκη της πόλης για χώρους απασχόλησης και φύλαξης παιδιών προσχολικής ηλικίας, ενώ η φοιτητική εστία απευθύνεται σε γονείς που σπουδάζουν, αλλά και σε φοιτητές που θα απασχολούνται στο δημόσιο πρόγραμμα.

     Η κεντρική ιδέα είχε αφετηρία τις ανάγκες που δημιουργούνται από την ύπαρξη παιδιών στο κτίριο, τόσο στις κατόψεις όσο και στη διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου, αλλά και την σχέση του κτιρίου με τον αστικό ιστό και τις ιδιαιτερότητες της περιοχής. Η σύνδεση των δύο επιπέδων της πόλης, η ύπαρξη στο χώρο ενός διατηρητέου κτηρίου αλλά και του ρωμαϊκού τοίχου, αποτέλεσαν περιορισμούς που οδήγησαν στην τελική διαμόρφωση της σύνθεσης. Η εύκολη πρόσβαση στο δημόσιο πρόγραμμα, και από την πλατεία και από τον δρόμο, ο προσανατολισμός και η θέα αποτέλεσαν προϋποθέσεις που έγινε προσπάθεια να τηρηθούν.

        Το κτήριο είναι 6όροφο, έχει μορφή Γ και εφάπτεται στην οικοδομική γραμμή, σε όλο το μήκος της πλευράς του οικοπέδου, για την εξασφάλιση ενός ακάλυπτου χώρου, πιο προστατευμένου για τα παιδιά,ενώ στην πίσω όψη το κτήριο δεν εφάπτεται στο οικόπεδο (κυρίως λόγω της ύπαρξης του διατηρητέου). Αποτελείται από 2 όγκους  -έναν εξολοκλήρου με κοιτώνες και άλλον έναν με το δημόσιο πρόγραμμα (στάθμες 0,1,2,3) και κοιτώνες στους τελευταίους ορόφους (στάθμες 4,5)- οι οποίοι χωρίζονται από ένα αίθριο, "προστατευμένο" στην πρόσοψη με σκίαστρα, και επικοινωνούν μεταξύ τους με ανοιχτούς διαδρόμους. Για την πρόσβαση στο κτήριο διαμορφώνεται μία διαμπερής είσοδος στο επίπεδο του δρόμου (δρόμος-ακάλυπτος) και μία γέφυρα που ενώνει την πλατεία με το κτήριο και αποτελεί (ιδεατή) προέκταση του διαδρόμου κυκλοφορίας στο επίπεδο αυτό, αλλά και οδηγεί  σε μία μικρότερη"πλατεία" που διαμορφώνεται στον όγκο του κτηρίου, στο ίδιο επίπεδο με την πλατεία.

Η έντονη γραμμικότητα του κτηρίου, η απλότητα της μορφής (στον όγκο των κοιτώνων) και οι μεγάλες διαφάνειες στον (όγκο του προγράμματος), χρησιμοποιήθηκαν για να συμβαδίσουν με τον χαρακτήρα της περιοχής, αλλά και να δημιουργήσουν έναν διαφορετικό "χώρο" μέσα στον αστικό ιστό.